Czy zastanawialiście się kiedyś, widząc kamerę na budynku, dokąd naprawdę trafiają zbierane przez nią dane? Czy systemy te są prawidłowo zabezpieczone? A może sami zamontowaliście niedawno kamerę przed domem i po szybkiej konfiguracji uznaliście, że wszystko działa idealnie? Pytanie tylko: czy na pewno bezpiecznie?
Obecnie większość tanich kamer internetowych dostępnych na rynku pochodzi z masowej produkcji. Najczęściej podłączamy je do domowej sieci Wi-Fi, aby mieć wygodny podgląd zdalny na telefonie, i szybko o nich zapominamy. Domyślne lub raz ustawione proste hasło wydaje się wystarczające. Nic bardziej mylnego. Automatyczne boty skanują internet w poszukiwaniu odsłoniętych urządzeń. Wykorzystują do tego listy haseł z wycieków lub fabryczne dane logowania (np. admin/admin), których użytkownicy nigdy nie zmienili. Następnie dostęp do danej kamery jest pokazywany na żywo na stronach takich jak Shodan. Przejęcie kontroli nad kamerą daje przestępcom wgląd w naszą prywatność. Pozwala poznać codzienne nawyki, godziny powrotu z pracy czy terminy wyjazdów urlopowych. Z kolei kamery biurowe skierowane na biurka pracowników mogą stać się źródłem wycieku haseł do systemów firmowych, dokumentów oraz danych wrażliwych.
Jak skutecznie się przed tym chronić? W przypadku firm i instytucji najlepiej powierzyć montaż oraz konfigurację profesjonalnej firmie z zakresu cybersecurity. W warunkach domowych bezwzględnym fundamentem jest zmiana domyślnego hasła na silne i unikalne. Warto również regularnie aktualizować oprogramowanie sprzętowe (firmware), wyłączyć niepotrzebne funkcje P2P oraz UPnP, a samo urządzenie odizolować w osobnej podsieci Wi-Fi (np. sieci dla gości). Dzięki temu domowy monitoring pozostanie narzędziem ochrony, a nie otwartą furtką dla intruzów.